Zabytki Pragi - Rynek Starego Miasta - Kościół Marii Panny przed Tynem

Kościół Marii Panny przed Tynem (Kostel Panny Marie před Týnem) jest szarą, gotycką, trójnawową bazyliką we wschodniej części Starego Miasta w Pradze i najbardziej imponującym obiektem sakralnym w tym mieście. Budowę rozpoczęto w 1365 roku, a powstał on pod koniec panowania Jana Luksemburskiego. Do świątyni wchodzi się przez stojącą przed nią kamienicę, w której niegdyś (XVI-XIX wiek) mieściła się szkoła.

W miejscu gdzie w dniu dzisiejszym wznosi się kościół Marii Panny przed Tynem, stał niegdyś mały kościółek romański, wybudowany w roku 1135. Należał on do Dworu Tyńskiego, gdzie zatrzymywali się przybywających do Czech kupcy obcych narodowości. Przebudowano go na styl wczesnogotycki, ale w połowie XIV wieku podjęto decyzję o postawieniu na jego miejscu nowej świątyni.

Samą, obecną świątynię wzniesiono ze składek okolicznych mieszczan, w latach 1365-1511. W wyniku pożaru w roku 1679, bazylika została zasklepiona w stylu barokowym.

Nad rynkiem góruję dwie 80-metrowe wieże kościoła (północna odbudowana po pożarze w roku 1819). Nakryte są ostrymi hełmami z czterema wieżyczkami. Między tymi wieżami wznosi się potężny, późnogotycki szczyt ozdobiony złotym medalionem z wizerunkiem Matki Boskiej, powstałym z przetopionego kielicha, symbolu husytów, umieszczonego na kościele przez Jerzego z Podiebradów. Wręcz arcydziełem jest północny portal kościoła, wykonany przez Parlera.

Zwiedzając barokowe wnętrze warto zatrzymać się przed późnogotycką amboną, gotycką drogą krzyżową oraz pochodzącą z 1414 roku, najstarszą w Pradze chrzcielnicą, znajdującą się na prawo od głównego ołtarza. Po prawej stronie nawy głównej znajduje się m.in. nagrobek słynnego praskiego astronoma, nadwornego Rudolfa II, Tycho de Brahe. To właśnie on jest autorem, dopracowanej po jego śmierci przez Johannesa Keplera koncepcji o ruchu ciał niebieskich. Warte obejrzenia są również obrazy Karela Skrety.

Kościół Tyński zawsze należał do świątyń z silnie zakorzenioną tradycją reformatorską i szybko stał się jednym z najważniejszych kościołów husyckich w całych Czechach. Tu wygłaszali swoje kazania poprzednicy Husa: Konrad Waldhauser, Jan Milic z Kromehza i Thomas Munzer, znane postacie europejskiego ruchu reformacji.