W 1913 roku zostaje wydany jego pierwszy zbiór prozy pt. Betrachtung. W tym czasie powstaje też Palacz, który później staje się pierwszym rozdziałem nigdy nie dokończonej powieście pt. Ameryka. Największym popularyzatorem dzieł Kafki był jego najlepszy przyjaciel Brod. Po śmierci Franza wydał on ukończony Proces oraz nie ukończone Zamek i Amerykę, pomimo, że Kafka nakazał mu spalić wszystkie teksty po swojej śmierci.

Dzieła Kafki odzwierciedlają niestabilny stan ducha wielu ludzi początku XX wieku. Z całą pewnością jego utworów nie należy interpretować tylko i wyłącznie jako krytyki rozbudowanej i niezrozumiałej w swoich decyzjach machiny biurokracji Cesarstwa Austro-Węgierskiego. Słuszniej jest raczej potraktować je jako szeroko pojęte i wieloaspektowe przesłanie o wymiarze egzystencjalnym.

Bardzo trudno, a praktycznie jest niemożliwością przyporządkowanie dzieł Kafki do jakiegokolwiek nurtu literackiego, choć część specjalistów składnia się ku nurtowi ekspresjonistycznemu. Kafka wprowadził do literatury liczne niedomówienia, korzystał z niejasnych, parabolicznych obrazów, które wprowadzają w zakłopotanie czytelnika i znawców literatury nawet dzisiaj.

W swoich dziełach przedstawia zwykle człowieka wyalienowanego, odosobnionego, którego związki z innymi ludźmi uległy całkowitemu zatarciu. Bohater samotnie walczy z niezrozumiałymi strukturami mającymi we władaniu cały świat. Mimo swoich starań i buntu nie jest w stanie zmienić swojego położenia na jotę i ponosi klęskę. Losy bohatera mają na tyle niejasną strukturę przeplataną tyloma sekwencjami wydarzeń, że możliwa jest bardzo różna interpretacja jego losów i symboliki w nich się pojawiającej.

Innym wielkim tematem kafkowskiej twórczości jest samotność walki jednostki i nieuchronna klęska tej walki. Strach, koszmary, rozdwojenia jaźni, kompleksy to główne niszczycielskie i symboliczne elementy jego twórczości. Doskonale oddają one atmosferę dzieł, w których wyobcowani i samotni bohaterowie bezustannie poszukują pewności i bezpieczeństwa, którego nigdy i nigdzie nie znajdą.

Do głównych dzieł Kafki należą:

W kategorii opowiadań i fragmentów:

• Wyrok (Das Urteil)
• Kolonia karna (In der Strafkolonie)
• Przed prawem (Vor dem Gesetz)
• Przemiana (Die Verwandlung)
• Sprawozdanie dla Akademii (Ein Bericht für eine Akademie)
• Dociekania psa (Forschungen eines Hundes)
• Głodomór (Ein Hungerkünstler)
• Schron (Schron)

W kategorii powieści:

• Proces (Der Prozeß)Zamek (Das Schloß)Ameryka (Der Verschollene)
  [1] [2]